چه راه ها که نرفتهایم و چه جاده هایی که خالی از رد کفشهایمان خواهند ماند.
آیا زندگی دردآورترین مفهومیست که به اجبار محکوم به تحمل آنیم؟
کاش میشد بعضی از مسیرها را برگشت.
کاش زندگی فرصت بیشتری به ما میداد.
جاده هایی که هیچگاه قدم هامان به آن نخواهد رسید.
چه تصور درد آوریست
عقابی میبایست تا ...
و افسوس که ما عقاب نمیشویم.
نوشته شده در سه شنبه سیزدهم تیر ۱۳۹۶ساعت 1:39 توسط سعید ولیزاد|
بیقراری های من...ما را در سایت بیقراری های من دنبال میکنید
برچسب: جامانده, نویسنده: بازدید: 107